W sąsiedztwie wilków
W związku z obecnością wilków na terenie gminy Międzychód, Burmistrz Międzychodu Krzysztof Sobkowski wystosował zapytanie do Regionalnej Dyrekcji Ochrony Środowiska w Poznaniu. Odpowiedź dostępna w poście
W związku z obecnością wilków na wskazanym obszarze, możliwe są potencjalne spotkania z wilkami. Jednak sama obserwacja, napotkanie czy konfrontacja na spacerze w lesie lub na terenach rolnych z drapieżnikiem nie stanowi zagrożenia dla życia człowieka. Wilk ma naturalny lęk przed człowiekiem i unika bezpośrednich spotkań, co nie znaczy, że może dojść do przypadkowego spotkania, w których drapieżnik po zorientowaniu się, że ma do czynienia z człowiekiem ucieknie, lub odejdzie w drugą stronę. Szczególną sytuacją są spotkania na drogach i polach uprawnych, na których człowiek znajduje się w samochodzie lub maszynie rolniczej, w takich przypadkach wilk nie musi uciekać, z uwagi na nie kojarzenie pojazdów z człowiekiem. Dużo częstsze i dotkliwsze są spotkania i pogryzienia spowodowane przez psy domowe.
Co zrobić, kiedy zaobserwujemy wilka?
Przede wszystkim należy zachować spokój, wilk nie stanowi zagrożenia dla człowieka. Zazwyczaj spotkania z wilkami trwają kilka, kilkanaście sekund, jak tylko drapieżnik zorientuje się, że ma do czynienia z człowiekiem, odejdzie w drugą stronę.
W zmienionym przez człowieka krajobrazie, dzikie zwierzęta aby przetrwać musiały się nauczyć żyć obok człowieka. Pewien poziom tolerowania obecności i aktywności człowieka, infrastruktury oraz pojazdów przez wilki jest procesem adaptacyjnym tego gatunku. Dopóki wilki utrzymują określony dystans i nie wykazują bezpośredniego zainteresowania ludźmi, nie należy podejmować żadnych interwencji.
Ważnym aspektem „mądrego sąsiedztwa: jest pamiętanie, że dzikie zwierzęta nie należy w żaden sposób dokarmiać, czasem nieświadome pozostawianie resztek jedzenia w niezabezpieczonych śmietnikach lub kompostownikach, może przyczynić się do zmiany naturalnego zachowania zwierzęcia, które może generować problemy.
Sytuacji realnie zagrażających zdrowiu i życiu ludzi w Wielkopolsce nie odnotowano. Zdarzają się sytuacje w których wilki podchodziły nocą pod zabudowania, jednak nie świadczy to o agresywnych intencjach wilka. Wilki często wykorzystują infrastrukturę drogową, leśne ścieżki itp., wynika to z „wygody” i łatwości poruszania, po takich drogach.
Kiedy widok dużego drapieżnika w pobliżu domów może budzić uzasadniony niepokój? Kogo powiadomić o takiej sytuacji?
Według zaleceń specjalistów interwencji wymagają sytuacje kiedy wilk:
- jest obserwowany przez kilka dni w odległości poniżej 30 m od zamieszkałych budynków (zdarzenie powtarza się przez dłuższy czas).
- wielokrotnie pozwala podejść do siebie na odległość poniżej 30 m.
- wielokrotnie sam podchodzi do ludzi na odległość poniżej 30 m. Przejawia zainteresowanie ludźmi.
- atakuje lub rani ludzi nie będąc sprowokowanym.
Wyżej wymienione przypadki powinny być niezwłocznie zgłaszane bezpośrednio
do wójta, burmistrza lub prezydenta miasta.
W Gminie Międzychód prosimy o zgłaszanie :
malgorzata.dobkiewicz@miedzychod.pl
lub w godzinach pracy pod nr telefonów: 661 966 895 lub 605 230 188.
Procedura postępowania w sytuacjach konfliktowych człowiek-wilk
(opracowane na podstawie: „Nowak S., Mysłajek R. W., Okarma H., Śmietana W, 2005,
Analiza dotychczasowych rodzajów i rozmiaru szkód wyrządzanych przez wilki oraz stosowanie metod rozwiązywania sytuacji konfliktowych, Instytut Ochrony Przyrody PAN, Kraków”)
Miejsce bezpośrednich obserwacji wilków |
Wygląd i zachowanie wilka |
Zalecane działanie |
W pobliżu (< 1 km) lub w obrębie dużego kompleksu leśnego lub na terenie z przewagą obszarów leśnych, również sporadycznie w pobliżu zabudowań na tych terenach |
Osobnik niesprawiający wrażenia chorego, oddala się od człowieka.
|
Sytuacja normalna, nie jest potrzebna interwencja.
|
Dowolne |
Osobnik nie sprawia wrażenia chorego, nie ucieka przed jadącym pojazdem, np. biegnie obok |
Sytuacja normalna, nie jest potrzebna interwencja. |
W obszarze zabudowanym, nawet w mieście |
Osobnik zdrowy, sprawia wrażenie przestraszonego (podwinięty ogon), zabłąkanego. Obserwacje (zdjęcia i filmy), nawet wielokrotne, dotyczą tego samego dnia, maksymalnie dwóch dni |
Osobnik podczas dyspersji, zabłąkał się do miasta (np. szedł wzdłuż rzeki). Wójt podejmuje działania w celu umożliwienia opuszczenia gminy przez zwierzę. Jeśli jest taka konieczność odławia i wywozi zwierzę do najbliższego kompleksu leśnego (przez podmioty upoważnione przez regionalnego dyrektora ochrony środowiska na podstawie art. 52 ust. 2 pkt. 3 uop). |
Dowolne |
Osobnik z wyraźnymi oznakami choroby (np. uszkodzenia ciała), ewentualnie z podejrzeniem wścieklizny, nie oddala się od ludzi, a nawet podchodzi na niedużą odległość, jest agresywny. |
Sytuacja wymagająca uwagi. Rekomendowane jest wykonanie dokumentacji fotograficznej/filmowej zachowania, i przesłanie do eksperta, który potwierdza przynależność gatunkową oraz doradzi w trakcie podejmowania decyzji. W przypadku konieczności uśmiercenia zwierzęcia wójt występuje z wnioskiem o stosowne zezwolenie do Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska (GDOŚ) lub Ministra Środowiska (gdy zdarzenie ma miejsce na terenie parku narodowego) – w przypadkach nagłych może to być decyzja ustna. Po uśmierceniu należy zwierzę zważyć i wykonać szczegółową dokumentację fotograficzną, następnie przeprowadzić badanie w kierunku wścieklizny, a jeśli wynik jest negatywny, umożliwić właściwym, zainteresowanym podmiotom przeprowadzenie szczegółowej sekcji zwierzęcia dla ustalenia przyczyn nietypowego zachowania (w tym np. pobranie próby do analiz genetycznych). |
Dowolne |
Osobnik bez oznak choroby, przez dłuższy czas (kilka tygodni) regularnie widywany w pobliżu budynków mieszkalnych, nie atakuje zwierząt gospodarskich ale zbliża się do ludzi i wzbudza niepokój mieszkańców |
Sytuacja wymagająca uwagi (pilnej) Rekomendowane przeprowadzenie inspekcji terenowej, instalacja wideopułapkek i przygotowanie raportu w terminie do trzech dni. a) W sytuacji zagrożenia życia lub zdrowia ludzkiego wójt składa wniosek do GDOŚ o wydanie zezwolenia na odstępstwo od zakazu zabijania, b) w przypadku braku zagrożenia życia lub zdrowia ludzkiego, wójt składa wniosek do RDOŚ o odstępstwo od zakazu umyślnego płoszenia (np. przy użyciu broni z amunicją kulową lub innych środków) lub odłów (pozostawienie w niewoli albo też oznakowanie nadajnikiem GPS/GSM i przesiedlenie do najbliższego dużego kompleksu leśnego). Zarówno odłowiony osobnik jak i odstrzelony powinien zostać poddany badaniom weterynaryjnym, powinna zostać wykonana dokumentacja fotograficzna, pomiar wagi i parametrów ciała oraz powinny zostać pobrane próby do badań genetycznych (przez właściwy podmiot prowadzący takie badania). Analogiczna procedura na terenie parku narodowego prowadzona jest przez dyrektora parku. |
W pobliżu (< 1 km) lub w obrębie dużego kompleksu leśnego lub na terenie z przewagą obszarów leśnych. |
Wilki zaatakowały zwierzęta gospodarskie po raz pierwszy, lub ataki są sporadyczne |
Hodowca natychmiast po stwierdzeniu szkody zabezpiecza ślady, składa niezwłocznie wniosek do regionalnego dyrektora ochrony środowiska o odszkodowanie. Hodowca wraz z regionalnym dyrektorem ochrony środowiska ustala jakie w danym przypadku powinny być zastosowane zabezpieczenia przed kolejnymi atakami. Ww. zabezpieczenia wykonywane są samodzielnie przez hodowcę lub na zasadach współdziałania z regionalnym dyrektorem ochrony środowiska. Analogiczna procedura na terenie parku narodowego wymaga udziału dyrektora parku narodowego zamiast regionalnego dyrektora ochrony środowiska. |
Dowolne |
Wilki często atakują zwierzęta gospodarskie |
Procedura zgłaszania szkód i ich szacowania, a także wykonywania odpowiednich zabezpieczeń taka sama jak powyżej. W przypadku wystąpienia powtarzających się co najmniej kilkukrotnie skutecznych ataków wilków na zwierzęta w jednym gospodarstwie należy przeanalizować przyczyny. Jeżeli ataki wilków nie są wynikiem zaniedbań hodowcy (takich jak pozostawiane zwierząt gospodarskich bez ochrony w nocy) poszkodowany (lub wójt gdy dotyczy to większej liczby poszkodowanych w danej gminie) występuje do Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska (lub Ministra Środowiska, gdy zdarzenie ma miejsce na terenie parku narodowego) z wnioskiem o wydanie zezwolenia na umyślne zabijanie wilków wyrządzających szkody. |